Het contact met Brein en Welzijn

Brein en Welzijn heeft geen enkele reactie gegeven op de verzonden mails of maar een simpel telefoontje gedaan met de vraag: ”Hoe gaat het met je?”

 


From: Edith Nijhuis

Sent: Friday, July 3, 2020 11:26 AM
To: gemma@breinenwelzijn.nl <gemma@breinenwelzijn.nl>
Subject: slechte dag

Hoi Gemma,

Het is nu vrijdag en ik ben sinds gisteren weer slecht aan het worden. Nu zit ik op het slechtste van het slechtste en daarmee bedoel ik dat ik amper overeind kan zitten en dat mijn rechterarm pijn doen en mijn hoofd niet recht overeind kan krijgen. Alsmede geen kracht in mijn handen. Ik ben helemaal doodop aan alle kanten. Ik loop ook weer te bonken met mijn voeten ipv dat ik mijn voeten afwikkel. Het is alsof mijn rechterkant weer groter is dan mijn linkerkant en de spanningen in mijn rechterkant zijn erg hoog.

Valt mij op dat echt last heb van mijn zenuwen. Soms dat mijn ringvinger en pink het niet goed doen.

Nu zei mijn vriend (was mij zelf geen eens opgevallen omdat ik dan zo moe en wazig wordt) dat iedere keer als er geactiveerd wordt ik dan een paar dagen na de tijd dat het heel slecht wordt. Ik ben er over gaan nadenken en het zou wel eens kunnen kloppen. Ik weet dat er ook geactiveerd moet worden naast het remmen. Maar nu ben ik echt weer goed slecht.

Heb vanochtend met Evelien gebeld om te kijken of ik eventueel vandaag een extra sessie kon krijgen maar goed, dat kon niet. Ik ben er dinsdag weer voor neurofeedback maar ik wou je dit even mededelen.

Ik ga verder met op bed liggen.

Hartelijke groet,

Edith Nijhuis


From: Edith Nijhuis <edithnijhuis@live.com>
Sent: Saturday, July 4, 2020 5:03 AM
To: gemma@breinenwelzijn.nl <gemma@breinenwelzijn.nl>
Subject: Re: slechte dag

Het gaa helemaal mis hier. Volledig terug bij af of zelfs erger dan dat. Klaarwakker. Rechterkant werkt niet. Traumeel gel voo tijdelijke verdoving van de spierstress. Kaak klapperen. Doodop. Nu Uboprofen innemen

 


From: Edith Nijhuis <edithnijhuis@live.com>
Sent: Sunday, July 5, 2020 4:43 PM
To: gemma@breinenwelzijn.nl <gemma@breinenwelzijn.nl>
Subject: Re: slechte dag

Is het mogelijk om deze sessie maandag na 15 uur in te plannen in Almelo of Enschede ipv dinsdag? Ergens bij iemand die uitvalt. Alleen maar remmen dan. 2 mensen hebben uitgependeld dat het activeren niet werkt. Ik slaap niet. Slik om de 4 uur 2 uboprofen 400 mg, ik kan niet recht op zitten, ik kan niet liggen, mijn hele rechterkant is in volledige overdrive op dit moment. Ik scheld mijn vriend uit. Ik moet geholpen worden met aankleden en ik heb geen kracht in mijn handen. Mijn rechterkant moet ik optillen om mee te laten gaan. ik tril alle kanten op. Kan ook niet autorijden. ik wordt niet goed wakker en ik zit te jammer van de pijn hier omdat iedere houding pijn doet en ik mijn lijf niet tot ontkrampen krijg.

Ieder moment dat ik eerder een neurofeedbacksessie met alleen REMMEN is meegenomen. Het gevoel dat alle winst die is behaald volledig ten onder is gegaan. Neem ook volledig een verkeerde houding aan en kan niet corrigeren gewoon omdat die rechterkant totaal in overdrive is en ik in feite door het dolgedraaide lichaam niet goed aanspreekbaar ben.

Sorry voor de eenzijdige communicatie maar tis amper vol te houden hier.


 

From: Edith Nijhuis <edithnijhuis@live.com>
Sent: Wednesday, July 8, 2020 8:28 AM
To: gemma@breinenwelzijn.nl <gemma@breinenwelzijn.nl>
Subject: up date

De ergste stress is er af. Maar ik slaap amper of niet en ben overdag niet goed wakker. Rechts is nog steeds helemaal in overdrive. Mijn ogen krijg ik ook niet goed in mijn hoofd. Die dansen alle kanten op voor mijn gevoel. Krijg de focus niet goed. Nog wel pijn maar minder pijnstillers. Kan ook wat meer rechtop zitten maar erg veel moeite met mijn hoofd. Ontzettend bekaf maar ondertussen met open ogen naar het plafond staren tot de nacht voorbij is. Ik denk ook niet helemaal logisch.

Ik heb een flinke knauw gehad. Ik denk dat het verstandig is om even terug te gaan naar 2 sessies in de week tot ik weer wat op een normaal niveau zit. Heb het gevoel dat ik de sessie niet zo heb gepakt als voorgaande sessies omdat mijn hele lijf behoorlijk over de kop is geslagen door die terugval.

Ik bel vanochtend even.

Edith Nijhuis


From: Edith Nijhuis <edithnijhuis@live.com>
Sent: Wednesday, July 8, 2020 8:29 AM
To: gemma@breinenwelzijn.nl <gemma@breinenwelzijn.nl>
Subject: Re: up date

sorry voor de wat onhandige communicatie maar dat heb ik als ik net helemaal goed ben


From: Edith Nijhuis <edithnijhuis@live.com>
Sent: Saturday, July 11, 2020 7:14 PM
To: info@breinenwelzijn.nl <info@breinenwelzijn.nl>; gemma@breinenwelzijn.nl <gemma@breinenwelzijn.nl>; Brein & Welzijn <afspraken@breinenwelzijn.nl>; susan@breinenwelzijn.nl <susan@breinenwelzijn.nl>
Subject: Evaluatie Edith Nijhuis 🙂

Dag,

Ik heb de behoefte om mijn ervaringen te delen van de gevolgen  dat ik niet op tijd een remmende neurofeedbacksessie kon ontvangen. Het is nu anderhalve week later en ik ben nog altijd niet hersteld van de crash en overzie nu pas wat er werkelijk gebeurd is.

De eerste keer dat er geactiveerd werd kwam duidelijk naar voren dat de activatie niet goed verloopt. Ik schoot er toen al behoorlijk doorheen. Op dat moment heb ik al uitgesproken dat ik geen activatie meer zou willen als het zo zou kunnen uitpakken. Op dat moment is de heldere afspraak met Susan gemaakt dat wanneer in de toekomst een activatie fout zou verlopen ik onmiddellijk in de praktijk terecht zou kunnen. Susan legde aan mij de reden uit waarom remmen en activeren in balans moet zijn. Ik vond dat wel een heel acceptabele en logische theorie en ik vertrouw(de) op de deskundigheid. Ik ging akkoord met activatie in de wetenschap dat het meteen hersteld zou worden als het fout liep. Dit stelde mij gerust 🙂

Omdat ik altijd voor in de week de neurofeedback heb en mijn lichaam enkele uren, tot 2 /3 dagen nodig heeft met de integratie van de sessie vertrouwde ik er volledig op dat wanneer het fout zou gaan dat ik op donderdag of vrijdag, zoals duidelijk afgesproken met Susan, plek zou zijn voor een neurofeedbacksessie van een half uur.

Donderdagmiddag voelde ik het al fout gaan. Ik besloot nog een nacht te wachten omdat ik niet bij het minste of geringste naar de telefoon wil grijpen. Op vrijdagochtend voelde ik dat het serieus mis aan het gaan was en belde ik naar de praktijk. Voor mij was het een grote teleurstelling en ronduit verbijsterend te horen dat er geen plek was. Zowel telefonisch als via mail (zie hieroner) gaf ik duidelijk een noodsignaal af. Als het fout gaat bij mij gaat het ook grandioos fout.

Goed. Dan maar roeien met de riemen die ik had. Ik bedacht dat ik er wel door heen zou komen tot dinsdag en stelde mijzelf gerust met het feit dat ik 3 dagen op bed zou moeten liggen met minimale activiteit. Dat is best nog wel te doen, vind ik zelf 🙂

Helaas verliep het anders . . . Hoe desastreus het uitpakte bleek in de daaropvolgende dagen. Mijn lichaam kwam in een steeds diepere staat van extreme stress terecht waarbij ik volkomen begon door te draaien van pijn en slapeloze nachten. Er onstond een extreem hoge spierspanning die niet te verminderen was. Temperatuursverhoging, (geen koorts), wakker worden met het koude zweet blank op mijn voorhoofd. NIETS helpt om de zich ontwikkelende extreem hoge spierspanning te verminderen en mijn lichaam werd steeds slechter. Een keukenkastje is uit de hangsels los getrapt tijdens een woede aanval, er is gesmeten hier met dingen in huis. Mijn electrische tandenborstel is definitief kapot. Een dop van een fles of potje kon ik niet open draaien. Het eten is nog net niet door de huiskamer heen gevlogen.

Ongemerkt sliep ik ook helemaal niet meer, dat zie ik pas achteraf. Ik raakte psychisch volkomen doorgedraaid. Autorijden was geen mogelijkheid.  De spierstress niet te hanteren. Geen coördinatie. Liggen met handdoeken als steun en gillen van de pijn ‘s nachts. Schokken in bed, tijdelijke tic die ik ontwikkelde met het geluid: rrrrrrrrrrrr. Niet kunnen zitten op een stoel en alleen maar bezig om mijn lijf overeind te houden wat niet lukte. Tegen een muur aanstaan en dan maar trappelen met mijn benen. De aanzet van mijn benen ging niet goed meer.  Je ziet het niet aan mij want vanzelfsprekend zie ik er te goed uit dan. Ik heb geprobeerd rondjes te lopen om ons huizenblok heen in de hoop het zenuwstelsel in beweging te zetten en de pijn te kunnen geleiden. Werkte voor geen meter. Ik gaf het na 2 rondjes op want mijn hele lichaam trok volkomen scheef.

Ik kon geen afleiding zoeken zoals TV kiken, lezen, zelfs filmpjes op de smartphone kijken ging niet. Ik krepeerde op bed, ik krepeerde opeen stoel, ik krepeerde onder de douche en was volkomen wild van de pijn en stress.

800 mg uboprofen per keer slikken wat niet hielp. Ik slik normaliter nooit chemische medicatie, alleen orthomoleculaire voedingssupplementen. Homeopathische medicatie hielp niet. Douchen om tot rust te komen hielp niet, valeriaan hielp niet, kop thee drinken hielp niet.

Mijn vriend, Eric, moest en moet mij helpen met aankleden. Ik kon niets vasthouden. Zelfs geen mes en vork, de coördinatie rechts viel volkomen weg. Geen brood smeren, mijn tanden niet poetsen. Eric moest koken Geholpen worden met eten. Geen enkele vorm van zelfredzaamheid meer alsmede ook geen enkel hongergevoel meer. Eric heb ik de huid volgescholden zonder enige aanleiding 🙁

Terugkijkend:

de extra 3 dagen(onnodige) stress, zaterdag, zondag en maandag heeft er voor gezorgd dat de spieren aan de rechterkant van mijn lichaam verstrakten met als gevolg een zenuw in mijn schouder die klem os komen te zitten hetgeen een opdonder van mijn zenuwstelsel heeft opgeleverd. Deze te lange tussentijd is volkomen funest geweest.

Op maandag kon ik god zij dank om 15 uur in de praktijk terecht voor de eerste remmende sessie.  Ik was iets beter maar draaide ik  psychisch nog steeds volkomen door van het niet slapen, de pijn en mijn zenuwstelsel dat een shock had. Ik ben dagen lang misselijk geweest, niet meer goed wakker geworden en achteraf gezien absoluut niet aanspreekbaar.

Donderdag ontving ik de 2e remmende sessie. In het ziekenhuis van ZGT heb ik wel 20 keer door de gangen heen geparadeerd voor de praktijk omdat ik niet stil kon zitten en totaal flipte van mijn lichaam. Pas op vrijdag, de dag na deze sessie, ontstond er wat emotionele rust inclusief een scherpe snijdende pijn aan mijn rechterschouder. Ik scheld Eric niet meer plat. 🙂

Huidige staat van zijn

Dit weekend ben ik er mee bezig het slagveld in huis op te ruimen, handdoeken wassen van het veelvuldig douchen om een poging te doen de pijn te verlichten, achterstallige werkzaamheden, Eric moet de afwas doen omdat ik nog steeds geen zware dingen vast kan houden. Ik ben weer aanspreekbaar voor mijn vriend in alle redelijkheid. Ik ben nog steeds aan het bijkomen, bijtanken en het verwerken van de shock die ik heb meegemaakt en nog meemaak. In ieder geval kan ik weer kort zitten en lopen en ben ik wat tot bedaren en aanspreekbaar. Ik ben nu op nog altijd misselijk de eerste uren van de dag. Het is alsof mijn hoofd weer naar beneden moet stromen iov omhoog. Ik ben weer ontzettend vermoeid en loop nog steeds aangeslagen in het rond. De coördinatie van mijn benen is wat terug. Ik heb nekpijn. Het gevoel alsof ik door een centrifuge ben gehaald met een te hoog toerental en er verfrommeld uit ben gekomen. Evenwicht in mijn lichaam komt weer iets terug. Hoofd is verkrampt en ik verzorg mijzelf met moeite. De extreme temperatuur van mijn lijf is wel weer okay. Geen koud zweet meer.  De dagelijkse dingen doen gaat nog niet. Ik doe het meest noodzakelijke dat moet gebeuren. Nog altijd versuft, wordt niet goed wakker, en auto rijden gaat niet, dat is gevaarlijk zoals ik nu ben. Slecht geheugen, niet alert. Afspraken voor de komende week afgezegd. Ik mag al blij zijn als ik wiebelend mijn lichaam overeind kan houden en wat stappen kan lopen. Typen gaat met pijn en moeite door de stress in het zenuwstelsel. Mijn handen trekken krom, ik heb last van mijn oogfocus en mijn beide schouders doen pijn.  Het gebruik van mijn handen is nog altijd niet goed en ik moet  geregeld met mijn linkerkant mijn rechterkant optillen. Dus rechterarm optillen met linkerarm en rechterbeen bewust vooruit zetten. Ik zit nog aangeslagen voor mij uit te turen met mijn door elkaar gehusselde lichaam en probeer wat dingetjes te doen. Maar dat lukt niet.  Ondertussen weet ik van de, nog altijd aanwezige spierstress, niet hoe ik goed moet zitten of liggen. Ik zit nog steeds in de fase van mijn lichaam overeind zien te krijgen, rug recht krijgen en mijn hoofd wat rechtop zonder verder werkelijk iets te kunnen doen. Ik heb geen trek omdat mijn hele lijf alleen maar in de stress zit en ondertussen kan ik niets met mijn lijf. Volgens mij slaap ik niet maar wordt ik ook niet wakker. Weet ik veel. Uboprofen slik ik maar niet meer want dat helpt niet.

Het huilen staat mij nader dan het lachen. Ik pak wat kaas uit de koelkast en zie er daar een aantal happen uitgebeten omdat ik gisteren de kracht niet had om de kaas te snijden. Ik had net wat de boel hier op gang in de herstelfase en kon net wat dingen doen. Nu kan ik weer van voren af aan beginnen. Eric schuifelt nog wat voorzichtig door huis heen maar heeft nu wel door dat hij niet de wind van voren krijgt. . Lekker bedrukt en aangeslagen sfeertje hier.

Een normaal gezond mens kan wandelen om even het hoofd los te schudden en ik ben er nog altijd mee bezig om mijn lijf overeind te houden wat nog steeds niet lukt.

Ik verval in herhaling en dat komt omdat ik gewoon een enorme tik heb gehad. Normaliter had ik een mail als deze in 30 minuten kunnen schrijven. Vanwege mijn rechterkant en problemen met helder formuleren heb ik er nu 2 dagen over gedaan omdat ik alleen met mijn linker hand kan typen

Planning

Van een secretaresse (ben even de naam kwijt wie) heb ik vernomen dat ik door onderbezetting die vrijdag niet in de praktijk terecht kon. In normale omstandigheden kan ik hier vanzelfsprekend begrip voor opbrengen. 🙂

Waarom er dan voor werd gekozen om een neurofeedbacksessie met activeren te doen terwijl bekend is dat de praktijk onderbezet is en er dus geen ruimte zou zijn voor een eventuele noodzakelijke herstelsessie snap ik echt niet !!! Remmen verliep goed en activeren was twijfelachtig en met risico.

Als ik vooraf had geweten dat een eventuele noodzakelijke herstelsessie niet meteen zou kunnen plaats vinden dan had ik simpelweg gekozen voor de veilige weg van neurofeedback: alleen maar remmen. Daar hadden de assistentes ook over kunnen meedenken. Zo moeilijk is dat toch niet ?

Het risico bij activeren was, zoals bekend, bij mij overduidelijk zeer aanwezig. 

Hiernaast is het bekend dat ik zeer sensitief reageer. Hier is op geen enkele manier rekening mee gehouden.

De terugslag die nu is ontstaan had zo gemakkelijk voorkomen kunnen worden.

Ondanks de drukte in de praktijk had ik het volste vertrouwen dat er rekening wordt gehouden met ruimte reserveren voor noodgevallen.  Dat mag ik verwachten van een deskundige neurofeedbackpraktijk met jarenlange ervaring.

Ik was werkelijk waar zo ontzettend blij en tevreden met de behaalde resulaten van de neurofeedbacksessies tot nu toe. Ik kon net wat deelnemen aan het leven en was voorzichtig dingen aan het plannen. Altijd wel onder voorbehoud.  Op de achtergrond had ik altijd de veilige gedachte (nu dus niet meer) dat als het fout loopt dat het meteen hersteld zou kunnen worden. Nou, het herstel is begonnen, maar na 9 dagen nog niet hersteld naar het niveau waarop ik zat. Het feit dat er niemand beschikbaar was op een normale werkdag in een noodtoestand heeft mij flink laten schrikken.

De opgelopen schade tot nu toe is een extra bijgeboekte neurofeedbacksessie, een kapot keukenkastje, een hulpeloze en geschrokken vriend die trauma oploopt van mijn extreme gedrag, mijn electrische tandenborstel die kapot gesmeten is tijdens een woede aanval, beschadigd vertrouwen, afgezegde afspraken waaronder 2 homeopathische consulten van Eric, 2 consulten die ik zelf moest annuleren, een ontspannende schildermiddag voor mijzelf, een crypto tradings cursus die ik volgde heb ik voorlopig stil moeten zetten, een prive les crypto trading die volledig mis liep door ggebrek aan concentratie, achterstallige administratie, 10 dagen (tot nu toe) van mijn leven weg geslagen in een pijn delirium, een huishouden dat ik momenteel niet goed kan doen, een terugval die met 1 extra sessie niet opgelost lijkt te zijn, ongelooflijk veel stress, niet helder denken, een pijnlijke stramme rechterkant en als toetje een beknelde zenuw in mijn schouder. 🙁

Ik kan weer van voren af aan beginnen. Enige verschil is nu dat ik geholpen moet worden met aankleden. Dat was vooraf aan het begin van de training niet nodig. 🙁

Ik mocht genoegen nemen met het antwoord van de secretaresse: ‘Iedere neurofeedbacksessie is ook weer te herstellen. De praktijk was jammer genoeg onderbezet en dit kom anders nooit voor. Dit was een uitzonderingsgeval’

In ieder geval zijn dit de gevolgen van het niet tijdig ontvangen van een remmende neurofeedback sessie waarbij ik op tijd het signaal af heb gegeven dat het volkomen mis liep.

Dat is een heldere conclusie.

Ik hoop op een goede voortzetting van de neurofeedbacksessies en dat ik spoedig in een stabiele herstelfase terecht kom. Zelf vind ik het nu eng worden om een sessie te volgen. Met name omdat ik nu ervaren heb wat er gebeuren kan als het niet goed verloopt, er niet tijdig wordt ingegrepen en er niet adequaat wordt gereageerd. Maar goed, laten we er maar vanuit gaan dat het goed kan komen. 🙂

Hiernaast wil ik graag de mogelijkheid bespreken extra neurofeedbacksessies in te plannen indien dit noodzakelijk blijkt te zijn. Ik vermoed, gezien mijn huidige staat van zijn, dat er nu extra sessies nodig zullen zijn.

Ik ga weer verder met staren naar het plafond van mijn slaapkamer. Niet dat dat plafond zo interessant is maar omdat ik moet afwisselen met liggen en zitten om de spierstress nog enigszins wat houdbaar te houden.

Groet

Edith Nijhuis